Original Texts

Guodian Laozi B

學者日益,為道者日損。損之或損,以至亡為也,亡為而亡不為。

Mawangdui Laozi A

為□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□。取天下也恆□□□□□□□□□□□□□□□。

Mawangdui Laozi B

為學者日益,聞道者日云。云之有云,以至於無□□□□□□□□□□。取天下恆無事,及其有事也,□□足以取天□□。

Wang Bi

為學日益,為道日損。損之又損,以至於無為。無為而無不為。取天下常以無事,及其有事,不足以取天下。

Translations

Paul Carus (1913)

FORGETTING KNOWLEDGE.

1. He who seeks learnedness will daily increase. He who seeks Reason will daily diminish. He will diminish and continue to diminish until he arrives at non-assertion. 2. With non-assertion there is nothing that he cannot achieve. When he takes the empire, it is always because he uses no diplomacy. He who uses diplomacy is not fit to take the empire.

John Chalmers (1868)

The Oblivion of Knowledge

Activity (an unhealthy and injurious activity) is daily increased by (efforts at) education. This same activity is daily diminished by Tau. Diminish it, and again diminish it, till there come to be absolutely none of it left. By non-action there is nothing that may not be done. One might undertake the government of the world without ever taking any trouble. And, as for all those that take trouble, they are not competent to the government of the world.

James Legge (1891)

Forgetting Knowledge

He who devotes himself to learning (seeks) from day to day to increase (his knowledge); he who devotes himself to the Tao (seeks) from day to day to diminish (his doing). He diminishes it and again diminishes it, till he arrives at doing nothing (on purpose). Having arrived at this point of non-action, there is nothing which he does not do. He who gets as his own all under heaven does so by giving himself no trouble (with that end). If one take trouble (with that end), he is not equal to getting as his own all under heaven.

Other translations

Русский

Д.П. Кониси (1894)

Учение прибавляется со дня на день, но Тао теряется со дня на день. Эта потеря увеличится и дойдет до желания неделания. Когда человек дойдет до неделания, то нет того, чего бы не было сделано. Если в мире все в порядке, то следует завладеть им, но если нет, то не следует.

Архим. Даниил (Сивиллов) (1828)

Что касается до упражнения в науках, то здесь требуется, чтоб слава об успехах в науках со дня на день тем более возрастала; а в упражнении законом необходимо, чтоб привязанность к себе или самолюбие со дня на день тем скорее уменьшалось; ибо, по мере того, как будет уменьшаться в человеке злое расположение самолюбия, в нем только может возбуждаться склонность к достижению совершенной бездейственности. По достижении же такого состояния беспристрастия для человека не остается ничего, на что бы он так много должен был истощать свою деятельность; тогда само собою откроется, в чем наиболее должна состоять его деятельность. Случалось, что некоторые, нимало не помышляя, не домогаясь, но находясь в совершенном бездействии, могли достигнуть верховной власти. Напротив же того, которые истощали всю деятельность, дабы получить владычество над Империей, обманулись в своих предприятиях.

Л.Н. Толстой (1910)

Тот, кто предается учению, увеличивается каждый день. Тот, кто предается Тао, уменьшается каждый день. Он уменьшает и уменьшает себя до тех пор, пока достигнет неделания. Он не делает, но он становится владыкой мира (божественным). До тех пор, пока он деятелен, он не может быть владыкой мира (божественным).
Français

Stanislas Julien (1842)

Celui qui se livre à l’étude augmente chaque jour (ses connaissances). Celui qui se livre au Tao diminue chaque jour (ses passions). Il les diminue et les diminue sans cesse jusqu’à ce qu’il soit arrivé au non-agir. Dès qu’il pratique le non-agir il n’y a rien qui lui soit impossible. C’est toujours par le non-agir que l’on devient le maître de l’empire. Celui qui aime à agir est incapable de devenir le maître de l’empire.

Léon Wieger (1913)

A. Par l’étude, on multiplie chaque jour (dans sa mémoire les notions particulières inutiles et nuisibles) ; par la concentration sur le Principe, on les diminue chaque jour. Poussée jusqu’au bout, cette diminution aboutit au non-agir, (suite de l’absence de notions particulières). B. Or il n’est rien, dont le non-agir (le laisser aller), ne vienne à bout. C’est en n’agissant pas, qu’on gagne l’empire. Agir pour le gagner, fait qu’on ne l’obtient pas.
Deutsch

Reinhold von Plaenckner (1870)

Wenn man sich ernstlich dem Studium hingibt, so wird man täglich seine Kenntnisse vermehren. So auch, wenn man sich der Erforschung des Táo hingibt, wird man die Einsicht in dasselbe täglich mehr und mehr öffnen. Wir öffnen und forschen immer weiter, bis wir zuletzt das Táo als die höchste Abstraction gefasst haben. Dieser Begriff, diese höchste Abstraction ist aber keineswegs ein absolut Nichtseiendes. Kann man wol das All jemals erfassen mit etwas absolut Nichtseiendem? Da ja das All alles Seiende enthält, so wäre ein Nichtseiendes unmöglich ausreichend, damit das All zu erfassen!

Victor von Strauß (1870)

Wer thut im Lernen, nimmt täglich zu; wer thut in Tao, nimmt täglich ab; nimmt ab und nimmt weiter ab, um anzulangen am Nicht-Thun. Er thut nicht, und doch ist er nicht unthätig. Bekommt er das Reich, (so ist es) immer durch Nicht-Geschäftigkeit. Solange Einer Geschäftigkeit hat, verdient er nicht, das Reich zu bekommen.

Richard Wilhelm (1911)

Vergessen des Erkennens

Wer im Forschen wandelt, nimmt täglich zu. Wer im SINNE wandelt, nimmt täglich ab. Er verringert sein Tun und verringert es immer mehr, bis er anlangt beim Nicht-Tun. Beim Nicht-Tun bleibt nichts ungetan. Das Reich erlangen kann man nur, wenn man immer frei bleibt von Geschäftigkeit. Die Vielbeschäftigten sind nicht geschickt das Reich zu erlangen.

Available Sources

No sources available for this chapter yet